Make your own free website on Tripod.com

หน้าแรก

ความเป็นมาของ 3/2

ทำเนียบเพื่อนๆ

Friendship

กระดานสนทนา

เนื้อเรื่องโดย : ลำใยคุงยายายา ถ่ายทอดออกมาด้วยภาษาชาวบ้านที่แต่งเติมด้วยมุขฝืดสุดๆ (อิอิ)
อ้างอิงจาก พงศาวดารห้อง 3/2 ว่าด้วยการทำสงครามกับขยะ, วิชาที่เรียนแล้วโง่ลง ^^;, และพงศาวดารที่ว่าด้วยวิชาการคิดทำโครงงานและขายของกิน :p

ห้องเรามีประวัติความเป็นมาตั้งแต่ ม.1 แล้ว แต่ละคนก็ย้ายมาจากต่างโรงเรียนแล้วมาอยู่ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการบางใหญ่ ส่วนใหญ่ก็จะมาจากโรงเรียนพระแม่สกลสงเคราะห์ (รวมทั้งเราด้วย) ตอนแรกๆก็ยังไม่รู้จักกันมากนัก แต่ก็ทำความคุ้นเคยกันจนเป็นเพื่อนกันทั้งห้อง โดยมีอาจารย์บุปผา พ่วงปิ่น เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาตอน ม.1 ค่ะ แต่วิชาที่เราทุกคนต่างก็ไม่ชอบเลยก็คือวิชาขยะมูลฝอย หรือที่เรียกสั้นๆว่า วิชาขยะ โดยมีอาจารย์จุไรวรรณ หรือที่ทุกคนเรียกสั้นๆกันว่า เจ๊จุ เป็นผู้สอน ในวิชานี้ก็ไม่มีอะไรมาก เพียงแค่เก็บขยะมาส่งก็เป็นอันใช้ได้ ส่วนเจ๊แกจะเอาขยะไปทำอะไรนั้นก็เป็นเรื่องของแก ที่เรารู้ๆกันก็คือ เจ๊แกดันเอาขยะที่พวกเราอุตส่าห์ลงทุนคุ้ยจากถังขยะในโรงเรียนจนน้ำขยะกระเซ็น (ไม่ใช่เลือดตาแทบกระเด็น ^^;) นั้นไปขาย แล้วเจ๊แกก็เก็บตังค์เข้ากระเป๋าตัวเองฮ่ะ เหอๆๆ สรุปว่าเจ๊แกได้กำไรไปเต็มๆ

หลังจากเหนื่อยจากการเก็บขยะส่งก็มาถึง ม.2 ซะทีล่ะ เพื่อนๆของเราเกือบครึ่งที่ยังคงติดตรึงใจกับกลิ่นขยะก็แยกย้ายกันไปเรียนวิชาขยะเป็นวิชาเสริม ซึ่งก็ได้กลายเป็นห้องหนึ่ง ส่วนพวกเราที่ขอบอกลากับกลิ่นขยะเสียทีก็ไปอยู่ห้องสอง ซึ่งเป็นห้องที่เรียนวิชาคณิตเสริม โดยมีอาจารย์นิพนธ์ สุขสุคนธ์เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา ซึ่งทำให้ห้องเรากลายเป็นห้องคิงส์ไปในปริยาย และเพื่อนๆบางคนก็ไปอยู่ห้องสิบที่เรียนวิชาคณิตเสริมเช่นกัน เพื่อนๆจากบางห้องก็เข้ามาเรียนในห้องเราเพิ่มด้วยเช่นกัน เราก็ได้รู้จักกับเพื่อนใหม่ๆเพิ่มมากขึ้นด้วย ในปีนี้ก็มีอะไรๆเกิดขึ้นมากมายเลย ที่จำได้ก็คือวิชาคณิตที่อาจารย์ภิญโญเป็นผู้สอน รู้สึกอาจารย์แกเค้าจะไม่ค่อยตั้งใจสอนอ่ะ เอาแบบง่ายๆสบายๆไปเลย บางข้อที่อาจารย์แกสอนก็มั่ว แต่แกก็ยังทำฟอร์ม อิอิ เรารู้น่าไม่ต้องลำบากหรอก 'จารย์

ผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆก็มาถึง ม.3 ซักที โดยยังมีอาจารย์นิพนธ์ สุขสุคนธ์เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาเหมือนเดิม พร้อมกับอาจารย์พรพรรษา สุพลชัย ที่มาเป็นที่ปรึกษาเพิ่มอีกคน แต่ก็ยังไม่คณามือร้อกกก~~~~ ห้องเราน่ะแสบกว่าที่คิดนะ เราได้รู้จักกับเพื่อนใหม่คนหนึ่ง ย้ายมาจากห้อง 9 ที่ลือกันเรื่องความเกเร นั่นคือเจ้าตุ๊ต๊ะตั้ม ทศพงศ์ หิรัญบูรณะ เป็นลูกของเสี่ยใหญ่ประจำโรงเรียนเลยล่ะ ตอนแรกๆที่เค้าเข้ามาเค้าดูเงียบๆสุขุม แต่พอสองวันหลังจากนั้นเค้าก็เริ่มคุยกับเพื่อนๆมากขึ้น นิสัยกวนตีนของมันก็เริ่มออกลายมากยิ่งขึ้น จนตอนนี้ก็ได้ออกลายกวนตีนเต็มที่แล้ว เอิ๊ก

ในตอน ม.3 นี่แหละที่เราหากินกับเพื่อน อิอิ เราไรท์ซีดีเพลงญี่ปุ่นและฝรั่งขายในราคาที่คุ้มกับคนฟัง แต่ขาดทุนกับคนขาย อิอิ ได้ไปหลายตังค์เหมือนกัน และในตอน ม.3 ที่เราก็ได้ทำงานตลาดนัดอาชีพ พวกเราขายนักเก็ตทอดกับแพนเค้กกัน กำไรที่ได้จากวันนั้นทำให้ไม่ต้องจ่ายเงินค่าห้องไปอีกหลายอาทิตย์ กำไรที่ได้คราวนั้นส่วนใหญ่มาจากตังค์เราเอง เอิ๊ก~~~~

และนี่ก็คือความผูกพันที่ห้องเรามีให้กันมาตลอด 3 ปี เป็นไงล่ะ นี่ยังไม่หมดนะ ความผูกพันของเรายังมีมากกว่านี้แยะ นึกทบทวนดูเอาก็ละกัน บางทีความทรงจำเหล่านั้นที่เราลืมไปแล้วนึกขึ้นมาใหม่ก็อาจจะเป็นความทรงจำที่เราประทับใจมากที่สุดก็ได้นา


จัดทำโดย : ลำใยคุงยายายา ณ 3/2 โรงเรียน ต.พ.ญ. รุ่นปีการศึกษา 2547
E-mail : sonoko_kyogoku@thaimail.com , bananafruity@poppymail.com
ดูประวัติผู้จัดทำ